همان زشت شد خوب ، شد خوب - زشت                 شده راه دوزخ پدیدار از بهشت

به ایرانیان ، زاروگریان شدم                                زساسانیان نیز ، بُریان شدم 

دریغ آن سروتاج و اورنگ و تخت                        دریغ آن بزرگی و آن فّروبخت

چو با تخت ، منبر برابر شود                              همه ، نام بوبکر و عمّر شود

تبه گردد این رنجهای دراز                                 نشیبی درازست پیشش فراز

به گیتی نماند کسی را وفا                                  روان و زبانها شود برجفا

از ایران و از ترک و از تازیان                          نژادی پدید آید اندر میان 

نه دهقان ، همه ترک و تازی بود                        سُخنها به کردار، بازی بود

نه جشن ونه رامش ، نه گوهر نه نام                    به کوشش زهر گونه سازند ،دام

زشاش شتر خوردن و سوسمار                          عرب را به جایی رسیده است کار

که تاج کیان را کند آرزو                                  تُفو باد چرخ گردون تُفو